УЫТЫ БАР СҰҚТЫ КӨЗБЕН ШИПАСЫ БАР КИЕЛІ КӨЗ
https://www.nvrislam.net/index.php?j=kz&post=8724
УЫТЫ БАР СҰҚТЫ КӨЗБЕН ШИПАСЫ БАР КИЕЛІ КӨЗ
адамдар ұдайы кесір болып тиетін сұғы бар, уытты келетін жаман көз жәйлы көп айтады. Бірақ шипа болып тиетін нұры бар, киелі келетін жақсы көз жәйлы ештеңе айтпайды. Тіл-көз дегеніміз теріс энергияға толы қараңғы, көре алмас, пиғылы теріс, надан жүректен атылып шығатын бір сиқырлы уытты жебе. Ол кәдімгі садақтан атылған жебе сияқты, бірақ ол түзу сызықпен ұшпайды. Ол жарықтан да тез жылдамдықпен иқыр-қиыр ұшады, ол тау-тасты, дауалды, кедергіні тесіп өте береді. Ал пайғамбарымыз, 'менің үмбетімнің тәуір бөлігі тіл-көзден өлер' деп, айтып кеткен еді. Демек, тіл-көз бар нәрсе, ол көп адамды өлтіреді, одан сақтану керек. Ал одан кішпейіл болу арқылы, мақтаншақ болмау арқылы, тәкаппар болмау арқылы, өзін көрсеткіш рияшіл болмау арқылы, нығымет-зейнетін жасыру арқылы, жомарттық арқылы, садақа арқылы, мол адамгершілік арқылы сақтануға болады, оны намаз тоса алмайды. Демек, мақтаншақ, тәкаппар, рияшіл, көре алмас, сараң, адамгершілігі жоқ адамдардың жазасы тіл-көз болмақ. Сондықтан, бас-амандықтарың үшін болса да, ислам бұндай рухани кеселдерден аулақ болуға шақырады. Сұғы жаманның уытты көзі бір қарағанда адамды ауыртатыны сияқты, игі-жақсының нұрлы көзі бір қарағанда адамға шипа болады. Сондықтан, пайғамбарымыздың мұрагері болған әулиелердің назарына өміріңде бір рет болса да ілін, олардың құзіретінде бол. Мүмкін ол сенің көптеген тәндік және рухани ауруларыңа шипа болып қалар. Алайда тіл-көзден, шайтаннан, сиқырдан, я басқа ештеңеден қорықпа, тек Алладан ғана шын қорық, сонда бұл нәрселер әсер ете алмайды. Ал манағы жағдайларға байланысты Исламдық айтылым бойынша, пайғамбарлардың адамға қарауы парыз болса, әулиелердің адамға қарауы уәжіп болған. Ал жәй адамдардың орынсыз қарауы харам етілген. Себебі айтып өткеніміздей, киелі адамдардың қараған жанарында шипа бар, олардың қарағаны кейбір кәпірдің хидаятқа келіп, мұсылман болуына да себеп болады. Және олардың қарағаны адамның иманын қуаттандырады, жүрекке нұр болады. Ал жәй адамдарда иман әлсіз, тіпті иман жоқ болғандықтан, олар біреудегі өздерінде жоқ нығыметті көріп, іштарлықпен тіл-көз етуі мүмкін. Немесе, 'менде ол нәрсе жоқ' деп налып, депрессияға түсуі мүмкін. Немесе, харам нәрсе көріп, жүрегін былғауы, күнә табуы мүмкін. Сондықтан, исламда жәй адамның оң-солға, қарай беруі ұнатылмаған іске жатады. Оларға алдыға жерге, аяқ ұшына қарап, 'мен мына топырақтанмын, соған қайтамын' деп, кішпейілділікті сақтау ұсынылған. Әрине, әр адам Алланың жаратылыстарына қарап, Аллаға мадақпен сүбіхан айтуына болады, бұл басқа тақырып.
ۋىتى بار سۇقتى كوزبەن شيپاسى بار كيەلى كوز
ادامدار ۇدايى كەسىر بولىپ تيەتىن سۇعى بار، ۋىتتى كەلەتىن جامان كوز ءجايلى كوپ ايتادى. ءبىراق شيپا بولىپ تيەتىن نۇرى بار، كيەلى كەلەتىن جاقسى كوز ءجايلى ەشتەڭە ايتپايدى. ءتىل-كوز دەگەنىمىز تەرىس ەنەرگياعا تولى قاراڭعى، كورە الماس، پيعىلى تەرىس، نادان جۇرەكتەن اتىلىپ شىعاتىن ءبىر سيقىرلى ۋىتتى جەبە. ول كادىمگى ساداقتان اتىلعان جەبە سياقتى، ءبىراق ول ءتۇزۋ سىزىقپەن ۇشپايدى. ول جارىقتان دا تەز جىلدامدىقپەن يقىر-قيىر ۇشادى، ول تاۋ-تاستى، داۋالدى، كەدەرگىنى تەسىپ وتە بەرەدى. ال پايعامبارىمىز، 'مەنىڭ ۇمبەتىمنىڭ ءتاۋىر بولىگى ءتىل-كوزدەن ولەر' دەپ، ايتىپ كەتكەن ەدى. دەمەك، ءتىل-كوز بار نارسە، ول كوپ ادامدى ولتىرەدى، ودان ساقتانۋ كەرەك. ال ودان كىشپەيىل بولۋ ارقىلى، ماقتانشاق بولماۋ ارقىلى، تاكاپپار بولماۋ ارقىلى، ءوزىن كورسەتكىش ءرياشىل بولماۋ ارقىلى، نىعىمەت-زەينەتىن جاسىرۋ ارقىلى، جومارتتىق ارقىلى، ساداقا ارقىلى، مول ادامگەرشىلىك ارقىلى ساقتانۋعا بولادى، ونى ناماز توسا المايدى. دەمەك، ماقتانشاق، تاكاپپار، ءرياشىل، كورە الماس، ساراڭ، ادامگەرشىلىگى جوق ادامداردىڭ جازاسى ءتىل-كوز بولماق. سوندىقتان، باس-اماندىقتارىڭ ءۇشىن بولسا دا، يسلام بۇنداي رۋحاني كەسەلدەردەن اۋلاق بولۋعا شاقىرادى. سۇعى جاماننىڭ ۋىتتى كوزى ءبىر قاراعاندا ادامدى اۋىرتاتىنى سياقتى، يگى-جاقسىنىڭ نۇرلى كوزى ءبىر قاراعاندا ادامعا شيپا بولادى. سوندىقتان، پايعامبارىمىزدىڭ مۇراگەرى بولعان اۋليەلەردىڭ نازارىنا ومىرىڭدە ءبىر رەت بولسا دا ءىلىن، ولاردىڭ قۇزىرەتىندە بول. مۇمكىن ول سەنىڭ كوپتەگەن تاندىك جانە رۋحاني اۋرۋلارىڭا شيپا بولىپ قالار. الايدا ءتىل-كوزدەن، شايتاننان، سيقىردان، يا باسقا ەشتەڭەدەن قورىقپا، تەك اللادان عانا شىن قورىق، سوندا بۇل نارسەلەر اسەر ەتە المايدى. ال ماناعى جاعدايلارعا بايلانىستى يسلامدىق ايتىلىم بويىنشا، پايعامبارلاردىڭ ادامعا قاراۋى پارىز بولسا، اۋليەلەردىڭ ادامعا قاراۋى ءۋاجىپ بولعان. ال ءجاي ادامداردىڭ ورىنسىز قاراۋى حارام ەتىلگەن. سەبەبى ايتىپ وتكەنىمىزدەي، كيەلى ادامداردىڭ قاراعان جانارىندا شيپا بار، ولاردىڭ قاراعانى كەيبىر كاپىردىڭ حيداياتقا كەلىپ، مۇسىلمان بولۋىنا دا سەبەپ بولادى. جانە ولاردىڭ قاراعانى ادامنىڭ يمانىن قۋاتتاندىرادى، جۇرەككە نۇر بولادى. ال ءجاي ادامداردا يمان ءالسىز، ءتىپتى يمان جوق بولعاندىقتان، ولار بىرەۋدەگى وزدەرىندە جوق نىعىمەتتى كورىپ، ىشتارلىقپەن ءتىل-كوز ەتۋى مۇمكىن. نەمەسە، 'مەندە ول نارسە جوق' دەپ نالىپ، دەپرەسسياعا ءتۇسۋى مۇمكىن. نەمەسە، حارام نارسە كورىپ، جۇرەگىن بىلعاۋى، كۇنا تابۋى مۇمكىن. سوندىقتان، يسلامدا ءجاي ادامنىڭ وڭ-سولعا، قاراي بەرۋى ۇناتىلماعان ىسكە جاتادى. ولارعا الدىعا جەرگە، اياق ۇشىنا قاراپ، 'مەن مىنا توپىراقتانمىن، سوعان قايتامىن' دەپ، كىشپەيىلدىلىكتى ساقتاۋ ۇسىنىلعان. ارينە، ءار ادام اللانىڭ جاراتىلىستارىنا قاراپ، اللاعا ماداقپەن ءسۇبىحان ايتۋىنا بولادى، بۇل باسقا تاقىرىپ.
#қазақ #салауат #әулие #ислам #сопылық
nvrislam.net
instagram.com/nvrislami
Сілтеме: https://www.nvrislam.net/index.php?j=kz&post=8724